2ο Προπονητικό σεμινάριο Ξιφασκίας με θέμα: Μακροχρόνιος Αναπτυξιακός Σχεδιασμός

Το Σάββατο 27/5/2017 διεξήχθη με μεγάλη επιτυχία στην αίθουσα ξιφασκίας του Ο.Α.Κ.Α, σεμινάριο προπονητών Ξιφασκίας μετά τη λήξη των Αγώνων Επίδειξης.

Εισηγητής ήταν ο κ. Χάρης Τσολάκης Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας.

Στο σεμινάριο αναλύθηκαν οι αναπτυξιακοί σχεδιασμοί για ηλικίες 6 έως 18 ετών και ήταν το δεύτερο από μια σειρά σεμιναρίων και ημερίδων που θα ακολουθήσουν στο μέλλον.

Ο προπονητής της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘Λέοντες’ κ. Γεώργιος Γεωργάς παρακολούθησε το σεμινάριο.

 

Αγώνες Επίδειξης 2017. Η γιορτή της Ξιφασκίας

Οι αθλητές ξίφους άσκησης του Α.Γ.Σ. ΑΞΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ και του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος ‘Θεμιστοκλής’
Οι αθλητές ξίφους άσκησης του Α.Γ.Σ. ΑΞΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ και του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος ‘Θεμιστοκλής’, μαζί με τον προπονητή τους κ. Γεώργιο Ε. Γεωργά .

Διεξήχθησαν στο ΟΑΚΑ αγώνες επίδειξης για αρχάριους ξιφομάχους 5 έως 10 ετών. Διοργανωτές ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Ξιφασκίας και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Προπονητών Ξιφασκίας. Στους αγώνες έλαβαν μέρος πάνω από 280 ξιφομάχοι που διαγωνίστηκαν και στα 3 όπλα.  Οι ξιφομάχοι του Α.Γ.Σ. ΑΞΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ και του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος ‘Θεμιστοκλής’ έδωσαν το παρών.

Οι αθλητές ξίφους μονομαχίας του Α.Γ.Σ ΑΞΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ,προπονητή τους κ. Γεώργιο Ε. Γεωργά .

 

Men in white: The history of the fencing uniform

I don't do long sword

Black has become the default color for HEMA practitioners, sometimes drawing the ire of Olympic fencers who see this color as the exclusivity of their masters and coaches. This debate in itself raises some interesting questions about fencing culture and feelings of ownership and appropriation in martial arts… questions that will not be raised in this article.

Rather, we will look at the history behind the uniform. The origin of the black garbed fencing coach tradition is taken for granted as being quite ancient, but a quick look at some of the historical artwork from previous centuries shows very little instances of fencing masters wearing black. How did white and black become the staple of hierarchy in modern fencing? It appears that the history of fencing garment is not as uniform as one would think (pun intended).

.

157195046cc4219f7a6a92d80a17b0cd The ubiquitous HEMA look

One thing which is quite evident when looking at…

View original post 1,311 more words

Παρουσίαση Ολυμπιακής και Ιστορικής Ξιφασκίας στη Λευκωσία από τους Nicosia Grande Commanderie

img_3226

Οι Nicosia Grande Commanderie οι οποίοι είναι μέλη της Ακαδημίας Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘Λέοντες’,  στα πλαίσια των δραστηριοτήτων τους, είναι και η διάδοση της Ολυμπιακής όσο και της Ιστορικής Ξιφασκίας.

Μετά από ευγενική πρόσκληση από τοπικό σχολείο, τα μέλη της Nicosia Grande Commanderie παρουσίασαν αγώνες γυναικών και ανδρών από στιγμιότυπα των Ολυμπιακών αγώνων και στα τρία όπλα, καθώς και στιγμιότυπα αγώνων και σεμιναρίων του μακριού σπαθιού και της Βυζαντινής σπάθης.

Τονίστηκε η σημασία της ασφάλειας, του καλού εξοπλισμού, ενώ παρουσίασαν στα ενθουσιασμένα παιδιά μάσκες και εξοπλισμό Ολυμπιακής και Ιστορικής ξιφασκίας, με σκοπό να κατανοήσουν το πόσο ασφαλές είναι το άθλημα αυτό.

%ce%ba%cf%85%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%821

%ce%ba%cf%85%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-2

Τα μαύρα καράβια του Αιγαίου

Νικοτσάρας ( 1774-1807) ο αήττητος Έλληνας αρματολός ο οποίος ήταν και ένας από τους καπεταναίους των Μαύρων Καραβιών.
Νικοτσάρας ( 1774-1807)
ο αήττητος Έλληνας αρματολός ο οποίος ήταν και ένας από τους καπεταναίους των Μαύρων Καραβιών.

Του Γεώργιου Ε. Γεωργά, προπονητή Ξιφασκίας, εκπαιδευτή Παμμάχου και Ιστορικής Ξιφασκίας

Τα μαύρα καράβια εμφανίστηκαν το 1807. Τα πλοία αυτά ήταν βαμμένα μαύρα, τα πανιά ήταν μαύρα και οι πολεμιστές ήταν ντυμένοι με μαύρα ρούχα. Ενώ η σημαία τους ήταν γαλάζια με ένα λευκό σταυρό σε αυτή. Ο στόλος αυτός έδρασε στον θαλάσσιο χώρο των Βορείων Σποράδων, στον Θερμαϊκό έως τη Λήμνο προς βορρά και μέχρι τον Καφηρέα προς νότο. Τον Αύγουστο του 1807 ο ναύαρχος Σινιάβιν με τον ρωσικό στόλο αποχώρησε από το Αιγαίο. Τότε οι Υδραίοι, οι Σπετσιώτες και κάτοικοι άλλων νησιών δεν ήθελαν να γυρίσουν στις πατρίδες τους, επειδή φοβούνταν τουρκικά αντίποινα ενώθηκαν με τους αρματολούς της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας που είδη είχαν δημιουργήσει το στόλο. Οι Θεσσαλοι και οι Μακεδόνες αρματολοί είχαν δημιουργήσει το στόλο γιατί ο Αλη Πασάς ήθελε να εκαθαρίσει τη Θεσσαλία και τη Μακεφονία από τους αρματολους. Ο Αλη Πασας έκανε εκστρατέια εαντιον τοηυς και τους εκτοπισε. Ετσι αυτοι βρήκαν καταφύγιο στις Βόρεις Σποράδες. Ετσι με την ενωση των Μακεδόνων, των Θεσσαλών και των νησιώτών αρματωλών και των αντρών τους, δημιουργήθηκαν τα μαυρά καράβια.

Τα πληρώματα στελεχώθηκαν από Έλληνες αρματολούς. Ήταν η πρώτη φορά από το καιρό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , που καπεταναίοι, πολεμιστές και πληρώματα ήταν όλοι Έλληνες και είχαν Ελληνική σημαία. Οι πιο σημαντικοί μεταξύ αυτών των αρματολών ήταν ο Γιάννης Σταθάς, ο Καψαβέρνης, ο Θύμιος Βλαχάβας, ο Τσαχίλας, οι Λαζαίοι, ο Σύρος, ο Μπεζιώτης, ο Ρομφαίης από τη Νάουσα, ο Βασίλης και ο Νικοτσάρας. Οργάνωσαν πολύ καλά τους πειρατικούς στολίσκους και τέθηκαν επικεφαλής τους. Πρώτοι καπετάνιοι αναδείχτηκαν ο Νικοτσάρας και ο Γιάννης Σταθάς. Σε αυτά τα καράβια είχε υπηρετήσει και ο Κολοκοτρώνης και είχαν γίνει ο φόβος και τρόμος των Οθωμανών.

Τα μαύρα καράβια ήταν 70 και χωρίζονταν σε 10 μοίρες που λέγονταν Ταϊφάδες. Η κάθε μοίρα έπαιρνε το όνομα τις ιδιαίτερης πατρίδας του οπλαρχηγού πχ. Όλυμπος, Ρούμελη, Σκιάθος, Κασσάνδρα, Λευκή θάλασσα, Μωρίας και άλλα.

Ορμητήριο τους ήταν η Σκιάθος. Από εκεί τα μαύρα καράβια χτυπούσαν και Τουρκικό πλοίο , σκοτώνοντας τα πληρώματα, ενώ χτυπούσαν με εμβολή και βύθιζαν και πολεμικά πλοία, όπως κορβέτες και μπρίκια, και λεηλατούσαν τα χωριά.

Το 1907 ο Σουλτάνος αποφάσισε να τους καταστρέψει. Οπότε έστειλε ένα μεγάλο στόλο. Οι καπεταναίοι τότε ζήτησαν τη συνδρομή του Τζων Στιουαρντ, κυβερνήτη της φρεγάτας Sea Horse.

O οποίος δέχτηκε. Η ναυμαχία έγινε έξω από τη Σκόπελο και οι πειρατές νίκησαν.

Οι Οθωμανοί έχασαν τη μάχη άλλα κατάφεραν να διαλύσουν με άλλο τρόπο τους πειρατές. Με τη διπλωματία. Ο Σουλτάνος τους έταξε αμνηστία, τους απείλησε με αφορισμό από το Πατριαρχείο, τους υπόσχετε ότι θα πείσει τον Αλί Πασά να σταματήσει τις σφαγές. Μαζί με όλα αυτά ήρθε ένας βαρύς χειμώνας. Έτσι οι πειρατές έκαψαν τα καράβια και επέστρεψαν στα αρματολίκια τους. Όμως, οι αρματολοί καθώς χωρίστηκαν, απομονωμένοι δέχτηκαν την επίθεση του Αλή πασά και μέσα σε τρία χρόνια εξοντώθηκαν σχεδόν όλοι.

Λίγα χρόνια μετά ξεκίνησε η επανάσταση του Ελληνικού γένους.

Χάλκινος ο αθλητής του Α.Γ.Σ ΑΞΙΟΝ Πειραιά Ρούντης Διονύσιος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παμπαίδων του Ξίφους Μονομαχίας 2017

20170121_134840

Μετά από σκληρές μονομαχίες ο αθλητής του συλλόγου ‘ΑΞΙΟΝ’ Πειραιά, Ρούντης Διονύσιος, πήρε  τη 4η θέση στα προκριματικά. Εντέλει κατάφερε και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παμπαίδων του Ξίφους Μονομαχίας που έγιναν στην αίθουσα Ξιφασκίας στο Ο.Α.Κ.Α.

Η απονομή του μεταλλίου από τον Γ.Γ της Ε.Ο.Ξ κ. Χ. Τσολάκη
Η απονομή του μεταλλίου από τον Γ.Γ της Ε.Ο.Ξ κ. Χ. Τσολάκη
Ο Διονύσιος Ρούντης, με τον προπονητή του Γεώργιο Ε. Γεωργά
Ο Διονύσιος Ρούντης, με τον προπονητή του Γεώργιο Ε. Γεωργά
Τα μέλη της αποστολής που έλαβαν μέρος στο Πρωτάθλημα Ξίφους Μονομαχίας. Θεόδωρος Μαραγκουδάκης, Διονύσιος Ρούντης, Ιάσονας Κοντογιάννης
Τα μέλη της αποστολής που έλαβαν μέρος στο Πρωτάθλημα Ξίφους Μονομαχίας. Θεόδωρος Μαραγκουδάκης, Διονύσιος Ρούντης, Ιάσονας Κοντογιάννης

 

Τα όπλα της μονομαχίας τα οποία ήταν αποδεκτά στη Γαλλία του 1885

img_7855

Δυο είναι στην πράξη τα όπλα της μονομαχίας τα οποία ήταν αποδεκτά στη Γαλλία του 1885:
1. Το τριγωνικό ξίφος (για όσους δε το ξέρουν είναι το ξίφος μονομαχίας, δηλαδή το epee και
2. Το πιστόλι.
Η σπάθη χρησιμοποιούνταν μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Αυτό το όπλο δε μπορούσε να επιβληθεί σε έναν απλό πολίτη, ο προσβεβλημένος μπορούσε να το επιβάλει μόνο σε κάποιον στρατιωτικό που υπηρετούσε στο ιππικό. Ο λόγος του περιορισμού ήταν ότι η σπάθη ήταν το όπλο των ιππέων, και ένας ιππέας δεν δικαιολογείτο να απορρίψει το όπλο που του επιβάλλονταν να χρησιμοποιεί στις στρατιωτικές μονομαχίας.
Εντελώς διαφορετικό όπλο από το τριγωνικό ξίφος, το τετράπλευρο ξίφος άσκησης, εμπίπτει στη κατηγορία των εξαιρετικών μονομαχιών και μπορεί να απορριφτεί ακόμα και από τον προβολέα.
Αν καλούσαν κάποιον σε μονομαχία με ξίφος άσκησης, χωρίς κομβίο στην αίχμη, είχε δικαίωμα να αποποιηθεί την αντικανονική αυτή συνάντηση.
Το ξίφος ήταν το πλέον συνηθισμένο όπλο μονομαχίας, το πιο ιπποτικό, το πιο σοβαρό, και για αυτό στο βιβλίο του η Τέχνη του Μονομαχείν ο συγγραφέας ασχολήθηκε μόνο με αυτό. Κατά τον ίδιο συγγραφέα και δάσκαλο των όπλων, η σπάθη δεν ήταν ‘νομιμο’ και αφιερώνει κάποιες σελίδες στο πιστόλι.

Από το βιβλίο του Αδόλφου Ταβερνιέ ‘Η  Τέχνη του Μονομαχείν’